Walka o utworzenie gimnazjum w Wieliczce rozpoczęła się w 1901 roku. Był to czas zaborów. Wieliczka z racji swego położenia geograficznego znalazła się w zaborze austriackim. Nie tak łatwo było przekonać władze w Wiedniu, że należy stworzyć nową szkołę na terenach okupowanych. Od 1905 aktywnie działał w tym kierunku ówczesny burmistrz – Franciszek Aywas. W 1910 roku (28.08) cesarz wydaje pozwolenie na założenie Państwowej Szkoły Realnej w Wieliczce.

Uroczyste otwarcie nastąpiło 21.09.1910 roku w obecności przedstawicieli władz państwowych i powiatowych. Naukę w szkole podjęło 53-ech uczniów; pierwszym dyrektorem był W. Pogorzelski, cieszącym się ogromnym autorytetem wśród młodzieży. Sprawował tę funkcję przez osiem lat. potem został powołany na stanowisko dyrektora w gimnazjum Sobieskiego (obecnie II L.O w Krakowie). Drugim dyrektorem był Aleksander Jaworski, człowiek o wysokiej kulturze osobistej i ogromnej wiedzy zdobytej w podróżach po Europie i Bliskim Wschodzie.

W roku wybuchu 1 wojny światowej do szkoły uczęszczało 141 uczniów, którzy musieli przerwać naukę. W 1915 rozpoczęto ją powtórnie w formie kursu przygotowawczego do egzaminów rocznych. W czasie I wojny światowej uczniowie naszej szkoły czynnie angażowali się po stronie tych, którzy dążyli do odbudowania ojczyzny. Byli członkami założonej w Wieliczce organizacji „Strzelec” oraz Drużyny Polowej- „Sokół”, drużyny skautów. Uczniowie działający w Polskiej Organizacji Wojskowej współpracowali z kolejarzami w Bieżanowie, przewożąc wiadomości o transportach, pomagali uwalniać legionistów z transportów, udzielali im schronienia, organizowali manifestacje patriotyczne. Absolwenci naszej szkoły czynnie walczyli w Legionach. W 1918 odbył się egzamin dojrzałości we wcześniejszym terminie, ponieważ uczniowie na ochotnika zgłosili się do Wojska Polskiego.

Rok 1918/19 to pierwszy rok istnienia szkoły w Polsce niepodległej. Rozpoczyna się reforma szkolnictwa. Szkoła Realna przekształcona zostaje w Państwowe Gimnazjum z klasami o profilu matematyczno-przyrodniczym i humanistycznym, od 1937 roku-pojawiają się klasy licealne. Łącznie w latach 1919/39 maturę zdało 514 absolwentów (wielu z wyróżnieniem).
W okresie okupacji ponownie zostaje zawieszona praca szkoły. Budynek szkoły zajmują Niemcy. Nauczyciele podejmują nauczanie w tajnych kompletach. W Wieliczce powstaje stała Komisja Egzaminacyjna, w skład której wchodzą ówcześni nauczyciele naszego liceum. Ma ona na celu przeprowadzenie matur. Przez cały okres okupacji w ramach kompletów kształciło się około 200 uczniów rocznie. W latach 1942-44 dyplomy dojrzałości uzyskało 57 abiturientów (w tym kilku oficerów Armii Podziemnej). Uczniowie naszej szkoły brali także czynny udział w walce z okupantem. Włączając się do pracy konspiracyjnej, organizowali punkty kontaktowe, współpracowali z kolejarzami w Bieżanowie. Udało się im także uratować część zbiorów bibliotecznych, które przechowywali we własnych domach. Wielu z nich oddaje życie w walce. W roku 1962 wmurowano w ścianę budynku szkolnego tablicę pamiątkową ku ich czci. Co roku w rocznicę wybuchu II wojny światowej młodzież liceum składa pod tablicą kwiaty. W 1945- 100 abiturientów zdaje maturę w wolnej Polsce. Czasy powojenne przynoszą nieustanne starania o zapewnienie uczniom właściwych warunków nauczania. Szczególne kłopoty sprawia brak oddzielnego, odpowiedniego budynku, w którym mogłaby się uczyć młodzież. Dopiero w 1960 roku dzięki staraniom ówczesnego dyrektora szkoły, Mariana Bojarka, liceum otrzymuje nowy budynek stanowiący do dziś siedzibę szkoły.

W roku 1963 szkole wręczono sztandar. Od tej pory obserwuje się stopniowy wzrost poziomu nauczania, coraz większa ilość uczniów dostaje się na wyższe uczelnie.

Wychowankami naszego liceum było wielu wybitnych ludzi, m.in. Z. Engel -prof. AGH, prof. A. Długosz – założyciel Muzeum Żup Krakowskich, L. Motyka – były minister Kultury i Sztuki, S. Gawęda – prof historii UJ, W. Ptak – prof AGH, Z. Kawecki – prof. AGH, dr M. Skulimowski – lekarz, założyciel Sanatorium w Kopalni Soli w Wieliczce, P. Lewiński – były minister Komunikacji, Z. Ziembiński – aktor, dyrektor teatru w Warszawie i wielu, wielu innych.

Liceum wielickie to szkoła o bogatych, chlubnych tradycjach.